عمادالدین محمود شیرازی فرزند رکنالدین مسعود (ز: 984ق) یکی از پزشکان پُرنویس و بهنام ایرانزمین است که در این برهۀ زمانی توانست سهم بهسزایی در گسترش زبان پارسی داشته باشد. وی کتابهای بیشمار در دانش پزشکی، داروسازی و پیراپزشکی به زبان پارسی نگاشت. او رسالۀ سَمّیّه (زهرشناسی) خود را به درخواست مرتضیقلیخان پرناک ترکمان فرمانروای مشهد در یک مقدمه و پنج باب نوشته، و در آن زهرهای خوراکی، آشامیدنی، مالیدنی، پوشیدنی و جز آن را به گستردگی شرح داده است. سخنی دربارۀ چگونگی راندن جانوران آسیبرسان، آزاردهنده و گزنده دارد. همچنین دربارۀ نیشزدن جانوران زهردار و درمان نیشزدهشدگان گزارشی میدهد و …